Sommige mensen denken dat PVA (polyvinylalcohol) plastic is. Feit: de PVA in Briters wasstrips is wateroplosbaar, biologisch afbreekbaar en laat géén microplastics achter. Hieronder alle feiten compact uitgelegd.

PVA (polyvinylalcohol) in Briters wasstrips

Briters wasstrips gebruiken PVA (polyvinylalcohol) als drager om actieve ingrediënten nauwkeurig te doseren. Deze PVA is wateroplosbaar en biologisch afbreekbaar, en valt onder de EU-regelgeving niet onder microplastics. Lees meer over onze Briters wasstrips.

De verwarring rond PVA

Wanneer consumenten horen dat er polyvinyl alcohol (PVA) in wasstrips zit, denken velen meteen: “Aha, dat is plastic.” En dat is begrijpelijk: de naam klinkt technisch, en het woord polyvinyl doet denken aan het hardnekkige plastic dat oceanen vervuilt en honderden jaren blijft bestaan.

Toch is dat een verkeerde conclusie. De PVA die gebruikt wordt in Briters wasstrips lijkt chemisch én qua gedrag totaal niet op het soort plastic waar we ons zorgen over maken. Sterker nog: het is één van de weinige synthetische polymeren die volledig in water oplost én biologisch afbreekbaar is.

Wat PVA eigenlijk is

PVA is een wateroplosbare polymeer die al decennialang wordt gebruikt in onder meer de papier- en textielindustrie, in farmaceutische capsules en zelfs in oogdruppels. Het is kleurloos, geurloos en niet giftig.

Wat PVA bijzonder maakt, is dat het niet in vaste vorm blijft bestaan zodra het met water in contact komt. Het vormt geen microplastics, maar lost volledig op tot individuele moleculen.

Die moleculen worden vervolgens afgebroken door micro-organismen die ze gebruiken als energiebron. Daarbij blijft niets over behalve koolstofdioxide en water, precies zoals bij natuurlijke stoffen zoals suiker of zetmeel.

Waarom dit niet te vergelijken is met gewoon plastic

De plasticsoorten waar we ons zorgen over maken, zoals polyethyleen, polypropyleen of PET, zijn hydrofoob, wat betekent dat ze water afstoten. Daardoor breken ze niet af, maar vallen ze alleen uiteen in steeds kleinere deeltjes: microplastics.

PVA doet precies het tegenovergestelde. Het is hydrofiel, oftewel wateraantrekkend. Zodra het in water komt, vermengt het zich met het water en verliest het zijn vaste structuur. Daardoor kan het door bacteriën worden afgebroken tot onschuldige stoffen.

Het verschil kun je vergelijken met suiker versus plastic: allebei vaste stoffen, maar de één lost op en verdwijnt biologisch, de ander niet.

Chemisch “plastic”, maar niet in milieutechnische zin

Chemisch gezien is PVA technisch een synthetisch polymeer (en dus in de brede, chemische zin van het woord een “plastic”).

Maar in de milieutechnische en wetgevende context, zoals vastgelegd in de Europese microplasticverordening (EU 2023/2055), valt PVA niet onder plastic.

Die regelgeving maakt namelijk een belangrijk onderscheid tussen polymeren die persistent zijn (zoals polyethyleen, polypropyleen en PET) en polymeren die in water oplosbaar en biologisch afbreekbaar zijn, zoals PVA.

Met andere woorden: PVA hoort chemisch gezien bij de familie van polymeren, maar milieutechnisch is het géén plastic, omdat het niet in het milieu achterblijft, niet ophoopt en geen microplastics vormt.

Hoe de biologische afbreekbaarheid bewezen is

De afbraak van PVA is uitgebreid getest volgens internationale normen, waaronder ISO 14851: een standaardmethode die meet hoe snel micro-organismen zuurstof verbruiken bij het afbreken van een stof.

Tijdens deze testen is slib gebruikt afkomstig van een echte afvalwaterzuiveringsinstallatie. De resultaten toonden een afbraak van tot bijna 100%, wat betekent dat het materiaal volledig wordt omgezet in natuurlijke eindproducten.

Deze tests zijn niet alleen in een laboratorium van de fabrikant uitgevoerd, maar ook bevestigd door onafhankelijke onderzoeksinstituten die wereldwijd erkend zijn voor biodegradatietesten.

Belangrijk: de afbraak vindt niet alleen plaats in een perfecte laboratoriumsituatie, maar juist ook in omstandigheden zoals die in moderne waterzuiveringsinstallaties voorkomen. Daar bestaan miljoenen micro-organismen die stoffen zoals PVA actief verteren.

Wat er gebeurt in het riool en de zuivering

Wanneer je een wasstrip gebruikt, lost de PVA in het waswater op en gaat via het afvalwater richting de rioolwaterzuiveringsinstallatie (ook wel afvalwaterzuivering genoemd).

Daar wordt het opgenomen in het biologische proces van actief slib, waarin bacteriën en schimmels organische stoffen afbreken.

PVA gedraagt zich hier niet als plastic, maar als een biologisch afbreekbare organische verbinding. Studies tonen aan dat deze micro-organismen het materiaal volledig kunnen omzetten tot CO₂ en water, binnen een tijdsbestek van dagen tot weken, afhankelijk van de temperatuur en zuurstofbeschikbaarheid.

Vrij van microplastics volgens EU-regelgeving

De PVA in Briters wasstrips voldoet volledig aan de nieuwe Europese wetgeving Regulation (EU) 2023/2055, die bepaalt wat als microplastic wordt beschouwd.

Volgens deze wet is een stof géén microplastic wanneer ze in water oplosbaar en biologisch afbreekbaar is, precies de eigenschappen van PVA.

Daarom is de formulering officieel gecertificeerd als microplasticvrij.

Kort gezegd: PVA voldoet niet alleen aan milieunormen, het wordt ook actief uitgesloten van de microplastic-definitie in de EU-wetgeving.

Geen zorg voor milieu of gezondheid

De PVA die Briters gebruikt bevat geen zware metalen, weekmakers, siliconen of giftige reststoffen, en is volgens internationale veiligheidsrichtlijnen goedgekeurd voor toepassingen in onder meer voedselcontact en cosmetica.

Daarnaast is het niet afkomstig van conventioneel aardolieplastic zoals polyethyleen, maar een technisch polymeer dat in water volledig uiteenvalt en biologisch wordt verwerkt.

Conclusie

Het idee dat PVA in wasstrips “plastic” zou zijn, komt voort uit de naam, niet uit de feiten. Waar traditioneel plastic jarenlang in het milieu blijft ronddrijven en steeds kleiner wordt, lost PVA volledig op en wordt door micro-organismen afgebroken.

De wasstrips van Briters bevatten daarom géén plastic in de milieutechnische zin van het woord, maar een wateroplosbare stof die bewezen biologisch afbreekbaar is. Een slimme, duurzame keuze die bewijst dat “plasticvrij” en “effectief wassen” uitstekend samen kunnen gaan.